Domy murowane


Domy murowane swoją popularność zawdzięczają przede wszystkim trwałości, co przyczynia się do komfortu życia oraz zapewnia bezpieczeństwo i ochronę.



Inwestorzy, którzy zdecydowali się na dom murowany muszą zastanowić się nad wyborem materiału. Ogromna różnorodność dostępnych na rynku materiałów budowlanych umożliwia wybranie optymalnych rozwiązań, zarówno na konstrukcję domu, jak i do jego wykończenia.

Beton komórkowy, ceramika, czy silikaty – który materiał konstrukcyjny najlepszy?

Na wytrzymałość oraz właściwości termiczno-wilgotnościowe budynku największy wpływ mają materiały konstrukcyjne. Do budowy fundamentów oraz ścian konstrukcyjnych najczęściej wykorzystywane są bloczki z betonu komórkowego. Ze względu na niewielką gęstość oraz dużą liczbę mikroporów doskonale nadają się do postawienia ścian jednowarstwowych. Spełnienie wymaganego warunku współczynnika przenikania ciepła, wynoszącego U≤0,3 W/(m²·K), osiągnięte zostanie już przy zastosowaniu bloczków o szerokości 36-48 cm. Bloczki są łatwe w obróbce, a ich gładkie powierzchnie boczne umożliwiają murowanie przy zastosowaniu cienkiej warstwy zaprawy. Poszczególne bloczki łączone są na pióro i wpust, co niweluje ryzyko powstawania mostków termicznych. Niewielka gęstość tego materiału korzystnie wpływa na izolacyjność przegrody, jednocześnie nie osłabiając jej i zapewniając dobrą izolację akustyczną. 
Podobne właściwości do bloczków betonowych mają bloczki keramzytobetonowe. Są niewiele węższe (24 cm), jednakże dodanie do nich drobnych frakcji keramzytu spowodowało, iż stały się cieplejsze oraz lżejsze. Jednocześnie mają zwartą strukturę, która jest odporna na rozwój mikroorganizmów i nasiąkanie wilgocią. Większość produktów keramzytobetonowych ma w środku dodatkową wkładkę ze styropianu, służącą za ocieplenie, a także grubszą jedną ściankę. Dzięki temu od strony wewnętrznej domu znacznie łatwiej akumulowane jest ciepło. Keramzytobeton, ze względu na swoją chropowatą i nierówną powierzchnię, umożliwia bardzo łatwe przymocowanie warstwy izolacyjnej, a także tynkowanie. 

cegła ceramicznaAlternatywę dla bloczków betonowych stanowią także pustaki ceramiczne. Są niezwykle wytrzymałe i odporne na zmieniające się warunki pogodowe. Ceramika tradycyjna doskonale sprawdza się podczas budowy ścian zewnętrznych, dwu- lub trójwarstwowych. Wykorzystywana jest także do wznoszenia ścianek działowych, ze względu na małą izolacyjność cieplną. 
W miejscach najbardziej narażonych na zniszczenie najlepiej wykorzystać cegły klinkierowe, które ze względu na technikę produkcji są niezwykle odporne, przez co z powodzeniem mogą być stosowane w narożnikach, filarach, słupach, czy cokołach. Mniejszą wytrzymałością charakteryzuje się cegła kratówka oraz pustaki ceramiczne, co jest konsekwencją drążeń poprawiających izolacyjność cieplną.  
W wielu przypadkach może być wystarczające wykonanie fundamentów z bloczków silikatowych, bądź pustaków z ceramiki poryzowanej. Materiały te są bardzo wytrzymałe i zapewniają dobrą ochronę, jednak po nasiąknięciu wilgocią tracą nośność. W efekcie szybko ulegają zniszczeniu, dlatego też należy starannie wykonać dodatkową hydroizolację zabezpieczającą przed wodą. 
Istotne znaczenie dla jakości i wytrzymałości materiałów mineralnych i ceramicznych ma ich struktura oraz sposób wypalania. Cegła klinkierowa, dzięki spiekaniu jest zdecydowanie mniej nasiąkliwa, niż pustaki, przez co zapewnia wyższe właściwości termoizolacyjne, jednak pod względem izolacyjności cieplnej bezkonkurencyjne są produkty poryzowane, które w swojej strukturze mają mikroskopijne pory powietrzne. Wysoka wytrzymałość materiałów ceramicznych jest efektem ich dużej masy. Dzięki niej zapewniona jest również właściwa izolacyjność akustyczna ścian. Dodatkowo profilowane boki, stosowane w większości tych produktów, zapewniają niezwykle prosty i szybki sposób łączenia. Układanie zaprawy jedynie w spoinach poziomych skraca czas pracy, 
a jednocześnie nie powoduje utraty izolacyjności i wytrzymałości ściany.
Często pomijanym materiałem budowlanym są wyroby silikatowe. Są w całości ekologiczne, a jednocześnie bardzo wytrzymałe i uniwersalne. Twardością przewyższają nawet ceramikę tradycyjną, a zbudowane z nich ściany nie wymagają tynkowania.  Zapewniają także świetną izolację akustyczną i wyrównują poziom wilgotności w pomieszczeniach (pochłaniają nadmiar wody),  a dzięki zawartości wapnia do minimum ograniczają ryzyko zakwitu pleśni oraz grzybów. Wadą ścian konstrukcyjnych przygotowanych z bloczków silikatowych jest ich niska izolacyjność termiczna. Wymagają stosowania ocieplenia w postaci grubych warstw styropianu, bądź innego materiału izolującego.

Czym zaizolować przegrody budowlane?

Same materiały konstrukcyjne nie zapewnią odpowiedniej ochrony cieplnej budynku. W celu uzyskania jak najniższego współczynnika przenikania ciepła trzeba stosować izolację termiczną ścian, dachu i stropów.  
Najczęściej stosowanym materiałem izolacyjnym jest styropian. W zależności od miejsca jego zastosowania należy właściwie dobrać płyty. Różnią się one nie tylko gęstością, lecz również właściwościami i twardością. Najbardziej wytrzymałe (FS 20, 30, 40) stosowane są w rejonach, które podlegają bardzo dużym obciążeniom, czyli na podłogach, stropach oraz stropodachach.  
W przypadku izolowania ścian stosuje się styropiany o gęstości nie mniejszej jak 15 kg/m³ (FS 15), gdyż obciążenia konstrukcyjne są mniejsze, niż w przypadku fundamentów, czy stropów. 
Grubość poszczególnych warstw styropianu uzależniona jest od efektu, jaki zamierzamy osiągnąć. W przypadku ocieplania dobrych jakościowo materiałów konstrukcyjnych nie ma konieczności kładzenia warstwy większej, niż 10-20 cm dla standardowych budynków. W przypadku domów pasywnych i energooszczędnych zalecane jest zwiększenie grubości izolacji, odpowiednio do 20-30 cm i co najmniej 35 cm. Dom ocieplony styropianem musi posiadać sprawną wentylację grawitacyjną, bądź mechaniczną. Jej brak, bądź niepoprawne działanie może przyczynić się do skraplania wody na ścianach i w efekcie do pogorszenia ochrony cieplnej budynku. 
Równie często stosowanym materiałem izolacyjnym jest wełna mineralna. Zapewnia ona bardzo dobrą izolacyjność  termiczną oraz akustyczną, wytrzymałość mechaniczną i ognioodporność. Jest jednocześnie paroprzepuszczalna i wodoodporna, dzięki czemu z powodzeniem może być stosowana do ocieplania wszystkich przegród budowlanych. Podobnie jak w przypadku styropianu najtwardsze odmiany wełny wykorzystuje się do izolowania stropów oraz podłóg na gruncie. Ich niewielka ściśliwość oraz duża gęstość powodują, iż współczynnik przewodzenia ciepła U wynosi 
w granicach 0,038-0,042 W/(m²K). 
Materiałem znacznie lepiej izolującym od styropianu i wełny są płyty z ekstrudowanej pianki polistyrenowej (XPS). Niski współczynnik przewodzenia ciepła, wynoszący 0,027-0,036 W/(m²K), został osiągnięty dzięki jednorodnej zamkniętej strukturze tego tworzywa – jest ona odporna zarówno na działanie wody, jak i mrozu dzięki czemu doskonale nadaje się do ocieplania ścian zewnętrznych oraz fundamentów. Właściwości XPS umożliwiają również zrezygnowanie 
z wykonywania paroizolacji. Materiał ten, niestety nie zapewnia izolacji akustycznej, w związku 
z czym jego zastosowanie w budownictwie jest ograniczone.

Czym to wszystko wykończyć?

Duże znaczenie dla zapewnienia i utrzymania dobrych parametrów cieplnych budynków mają zastosowane materiały wykończeniowe. Dotyczy to zwłaszcza ścian jednowarstwowych. 
Estetyczny wygląd, przy zachowaniu właściwości użytkowych i cieplnych przegród, można osiągnąć przez otynkowanie elewacji. Najtańszymi rozwiązaniami są grubowarstwowe tynki cementowo-wapienne. Zapewniają łatwe układanie i przyzwoitą ochronę. W miejscach szczególnie narażonych na uszkodzenia mechaniczne oraz wilgoć lepiej użyć jednak gładzi cementowych lub silikatowych. 
W celu zmniejszenia ryzyka pękania tynku oraz zwiększenia izolacyjności termicznej warto stosować materiały ciepłochronne z dodatkiem perlitu lub kulek styropianu. Dodatkowo niezwykle łatwo ukryć pod nimi wszelkie nierówności ścian. 
Elewację budynku można również wykonać stosując okładzinę z desek, bądź tworzywa sztucznego. Sidingi zapewniają osłonę ściany od wiatru i poprawiają jej współczynniki cieplne. Równie dobre efekty wizualne da wykonanie obmurówki z cegły klinkierowej. Taka elewacja nie przepuszcza wilgoci i zwiększa izolacyjność budynku. Klinkier jest dobrym materiałem wykończeniowym 
w miejscach szczególnie narażonych na gromadzenie się wody oraz uszkodzenia mechaniczne, 
a różnorodność kolorów oraz faktur powoduje, iż ściana nim wykończona może być unikalna. Równie bogate możliwości dekoracyjne zapewniają wszelkiego rodzaju kamienne i betonowe okładziny do ścian, a także farby elewacyjne na bazie silikonu, silikatów, bądź cementu. Wykazują one wysoką odporność na zanieczyszczenia i pozwalają łatwo zamaskować wszelkie pęknięcia i rysy na elewacji.

Treść wiadomości
E-mail
Wynik dodawania 2 + 2*